Nasza szkoła – moja przyszłość

„Nasza szkoła-Moja przyszłość”

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

 

 realizowany przez Gminę Ruja w okresie od 01.08.2013 roku do 27.06.2014 roku.

 

 

Cele projektu


Celem ogólnym  projektu jest wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów klas I-VI Szkoły Podstawowej  w Wągrodnie poprzez realizację programu rozwojowego szkoły oraz:

  1. Rozwinięcie kompetencji kluczowych wśród uczniów uzdolnionych SP w Wągrodnie z zakresu przedmiotów matematyczno-przyrodniczych poprzez organizację zajęć aktywizujących.

  2. Rozwinięcie umiejętności kluczowych i poprawa efektów kształcenia poprzez zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze.

  3. Wzrost wiedzy i umiejętności oraz zmniejszenie nierówności w postępach edukacyjnych uczniów ze szczególnymi problemami rozwojowymi w okresie poprzez zajęcia pedagogiczne (korekcyjno -kompensacyjne, terapię pedagogiczną, warsztaty z pedagogiem).

  4. Poprawa efektów kształcenia i zmniejszenie nierówności w postępach edukacyjnych dla uczniów realizujących nauczanie w domu poprzez realizację zajęć dodatkowych z zakresu pedagogiki specjalnej w domu ucznia.

 

WSZELKICH INFORMACJI UDZIELA :

Urząd Gminy Ruja, Ruja 23, 59-243 Ruja,

 www.ruja.pl

oraz

Dyr. Szkoły Podstawowej w Wągrodnie : Maria Kubas

Szkoła Podstawowa w Wągrodnie

Wągrodno 35, 59-243 Ruja, Tel/fax 76 8580330

***

RODZAJE ZAJĘĆ REALIZOWANYCH W RAMACH PROJEKTU.

PLANOWANE TERMINY ZAJĘĆ, GODZINY ORAZ NAUCZYCIELE PROWADZĄCY ZATRUDNIENI W RAMACH PROJEKTU:

 

1. Zajęcia z zakresu pedagogiki specjalnej realizowane w domu ucznia:

– Pani Anna Pietruszkiewicz

– Pan Paweł Szkocny

2. Warsztaty z pedagogiem-Polanka:

– Pani Joanna Czapka-Kowalska (czwartek 7l-13.30-14.15)

                                                          

 3. Zajęcia przyrodnicze dla uczniów uzdolnionych – Polanka

– Pani Mariola Gołuchowska (środa 12.40-13.25)

 

 4. Zajęcia matematyczne dla uczniów uzdolnionych-Wągrodno:

– Pani Łucja Gul (środa 13.05-13.50)

 

5. Zajęcia wyrównawcze-I grupa, Polanka:

– Pani Alina Niekraszewicz (poniedziałek, 6l-12.40-13.25, środa 6l-12.40-13.25)

 

6.Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze-II grupa,Polanka:

Pani Anna Pietruszkiewicz (poniedziałek, 6l-12.40-13.25, wtorek  6l-12.40-13.25)

 

 7. Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze-III grupa,Polanka

Pani Marta Dragan-poniedziałek (6l-12.40-13.25, środa 5l-  11.50-12.35)

 

8. Terapia pedagogiczna-I grupa,Polanka

Pani Malwina Skultecka (poniedziałek, 7l-13.30-14.15)

 

9. Terapia pedagogiczna-Polanka:

Pani Weronika Seredyszyn (wtorek 7l-13.30-14.15)

 

10. Zaj.korekcyjno-kompensacyjne-Polanka:

Pani Mirosława Rybeńska (piątek 6l-12.40-13.25, piątek 5l-11.50-12.35)

                                                          

Wynagrodzenia nauczycieli prowadzących zajęcia finansowane są w ramach projektu operacyjnego kapitał ludzki oraz  współfinansowane ze środków unii europejskiej w ramach europejskiego funduszu społecznego.

***

 Nr projektu : POKL.09.01.02-02-128/12

 pt: „Nasza szkoła-Moja Przyszłość”

 

 

Program zajęć  przyrodniczych realizowanych w ramach programu : Nasza szkoła-Moja przyszłość

 

Wstęp

Coraz częściej pragniemy dalekich podróży i to coraz bardziej egzotycznych. Chcemy poznawać dalekie kraje, ich historię, przyrodę i krajobrazy. Jednocześnie coraz częściej zapominamy lub nie dostrzegamy walorów przyrodniczych najbliższej okolicy. Jeśli zapragniemy kontaktu z przyrodą nie musimy od razu wyruszać w odległe miejsca. Aby posłuchać żabich koncertów czy popatrzeć na dostojnie kroczące bociany wystarczy wytężyć wzrok i słuch i z uwagą obserwować najbliższy las, łąkę, pole, rzekę, staw…. I chociaż w minionych dziesięcioleciach wiele z tych ekosystemów uległo zniszczeniu to właśnie w Polsce można szukać resztek dziewiczej natury.

Charakterystyka programu

Program przeznaczony jest dla uczniów szkoły podstawowej klasy  VI chcących poszerzać swoje zainteresowania w zakresie przyrody. Pozwala on zwrócić uwagę uczniów na otaczający świat, zainteresować jego pięknem oraz koniecznością ochrony jego zasobów. Uczestnictwo w zajęciach daje uczniom możliwość samorealizacji, poszerzania własnych horyzontów, łączenia teorii z praktyką oraz odkrywania tajemnic przyrody na drodze eksperymentów. Otwiera drzwi do zdobywania umiejętności poprzez doświadczenia, obserwacje i pomiary, a także samodzielnego dochodzenia do wniosków. Pobudza również aktywność dzieci, uczy współdziałania w zespole, kształtuje właściwie postawy i charakter młodego człowieka. Wzmaga poczucie więzi z przyrodą.

 

 

Forma realizacji

Program realizowany będzie od 02.09.2013r. do 30.06.2014r. w wymiarze jednej godziny tygodniowo.

Cele programu

Cel główny:

Głównym celem zajęć jest poznanie lokalnej flory i fauny regionu zamieszkania dzieci, a także Polski- jej wybranych regionów

Cele szczegółowe:

  • zwrócenie uwagi na bioróżnorodność lokalnego środowiska oraz na jego atrakcyjność przyrodniczą,
  • poznanie gatunków chronionych (całkowicie i częściowo),
  • uwrażliwienie na piękno otaczającej przyrody w ciągle zmieniającej się rzeczywistości,
  • rozwijanie umiejętności obserwacji zjawisk przyrodniczych, dostrzegania zmian zachodzących w ekosystemach w różnych porach roku i dokonywana ich opisu,
  • poznanie budowy badanego terenu
  • nabycie umiejętności poruszania się w terenie za pomocą mapy topograficznej (wykorzystanie skali mapy),
  • nabycie umiejętności posługiwania się kluczem do oznaczania roślin,
  • doskonalenie umiejętności posługiwania się przyrządami badawczymi,
  • dostrzeganie związków przyczynowo – skutkowych zachodzących w   otaczającym świecie,
  • kształtowanie świadomości ekologicznej i wrażliwości na problemy środowiska,
  • rozwijanie badawczej postawy wobec świata,
  • kształtowanie szacunku do przyrody i jej bogactwa,
  • rozwijanie oraz kształtowanie poczucia odpowiedzialności za stan środowiska przyrodniczego w swoim otoczeniu,
  • rozwijanie umiejętności dochodzenia do wiedzy poprzez doświadczenia,  obserwacje, interpretację wyników i wnioskowania,
  • dokumentowanie i prezentowanie wyników pracy badawczej za pomocą różnych środków przekazu: zielniki, zdjęcia, albumy itp.,
  • przedstawianie danych liczbowych dotyczących badanej flory i fauny na wykresach i diagramach,
  • rozwijanie umiejętności wykorzystania posiadanej wiedzy w nowych sytuacjach.

 

Metody pracy

Ze względu na badawczy charakter programu przeważają metody sprzyjające samodzielnemu zdobywaniu przez uczniów wiadomości i umiejętności, mianowicie: eksperymenty, doświadczenia, obserwacje mikro- i makroskopowe, metoda projektu, burza mózgów, pogadanka, tworzenie zielników, albumów, plakatów. Celem urozmaicenia spotkań przewidziano również zajęcia w terenie (w okolicy szkoły, Gminy) 

Środki dydaktyczne

Mikroskopy, , kompasy, lupy, , przewodniki do oznaczania roślin i zwierząt, płyty z głosami zwierząt, atlasy, karty pracy, program multimedialny

 

Zakres treści

 

Program obejmuje 3 bloki tematyczne w ramach których realizowane będą treści programowe:

  1. Krajobraz najbliższej okolicy – uczeń:
  • wskazuje położenie swojej miejscowości na mapie topograficznej,
  • czyta mapę i porusza się w terenie za pomocą mapy,
  • posługuje się kompasem,
  • zna kierunki świata,
  • posługuje się skalą na mapie;
  • opisuje krajobraz swojego regionu
  • charakteryzuje warunki życia w dolinie rzecznej,
  • analizuje wpływ człowieka na kształtowanie krajobrazu ,
  • wymienia i rozpoznaje naturalne elementy krajobrazu,
  • rozpoznaje ekosystemy charakterystyczne dla najbliższej okolicy.

 

  1. Flora regionu w którym mieszka – uczeń:
  • rozpoznaje podstawowe gatunki drzew, krzewów oraz roślin zielnych występujących na badanym terenie,
  • zna zasady i przygotowuje zielnik oraz album,
  • dokonuje pomiarów morfometrycznych drzew,
  • wyodrębnia naturalne zespoły roślinne,
  • zna budowę anatomiczną liścia,
  • posługuje się kluczem do oznaczania roślin,
  • posługuje się mikroskopem, przygotowuje preparaty mikroskopowe,
  • opisuje gatunki rzadkie i chronione,
  • obserwuje florę w czterech porach roku, dostrzega zachodzące w niej zmiany,
  • wymienia cechy przystosowujące rośliny do życia na lądzie i w wodzie

 

  1. Fauna regionu w którym mieszka – uczeń:
  • obserwuje zwierzęta w naturalnym środowisku w czterech porach roku,
  • tworzy systematykę zaobserwowanych zwierząt,
  • wylicza zwierzęta zimujące w Polsce i w najbliższym otoczeniu,
  • zbiera informacje o poszczególnych przedstawicielach fauny – wykonuje album,
  • obserwuje życie w kropli wody – dokumentuje swoją pracę

 

Spodziewane efekty

 

Po programie uczniowie będą:

– umieć scharakteryzować najbliższe środowisko przyrodnicze – umieć scharakteryzować lokalną florę i faunę ,

– samodzielnie posługiwać się przyrządami badawczymi-mikroskop

– samodzielnie rozwijać swoje zainteresowania przyrodnicze przy wykorzystaniu różnych źródeł,

– świadomie i aktywnie uczestniczyć w przedsięwzięciach przyrodniczych i ekologicznych,

– poprzez swoją wiedzę i postawę propagować konieczność ochrony bogactwa i piękna lokalnego środowiska

 

Ewaluacja programu

 

Ewaluacja niniejszego programu odbywać się będzie poprzez obserwację zaangażowania dzieci podczas zajęć, pozytywną zmianę ich postaw, analizę dokumentacji prac uczniów (karty pracy, zielniki, albumy) oraz przeprowadzenie ankiety ewaluacyjnej, diagnozy zdobytych umiejętności po każdym semestrze.

                                                                       Opracowała: mgr Mariola Gołuchowska

***

Program rozwijania zainteresowań przyrodniczych uczniów klasy IV

Wstęp

Ciekawość poznawcza, więcej widzieć, słyszeć, to naturalna potrzeba każdego dziecka. Zadaniem edukacji przyrodniczej jest odpowiedzieć na pytania ucznia, wywołanie nowych pytań, rozbudzenie ciekawości poznawczej wobec otaczającej rzeczywistości. Nauczanie treści przyrodniczych w ramach jednostek lekcyjnych zaspakaja ciekawość poznawczą uczeń wielu dzieci.

Program ten jest skierowany do uczniów kl. IV a  szkoły podstawowej, których ciekawość nie zostanie zaspokojona w ramach jednostek lekcyjnych  Cele realizowane są w ramach zajęć przyrodniczych ( indywidualizacja pracy z uczniem ), jako zadania dodatkowe.Program odwołuje się do wrodzonej ciekawości dziecka i chęci poznawania . Głównym celem jest wywoływanie, podtrzymywanie i wzmacnianie zainteresowań ponadprzedmiotowych. W czasie realizacji programu wykorzystywane są uzdolnienia i zainteresowania dzieci. Uczniowie często sami decydują co i w jaki sposób wykonają. Ważną funkcję odgrywają prace badawcze samodzielnie wykonane przez uczniów.

 

CELE:

  • Rozbudzanie i wzmacnianie pasji badawczej.
  • Rozbudzanie ciekawości świata.
  • Rozwijanie samodzielności w dochodzeniu do wiedzy.
  • Wzmacnianie postaw badawczych i poszukiwawczych.
  • Zwracanie uwagi na przejawianie się uzdolnień dzieci i dawanie im maksymalnych możliwości przejawiania ich.
  • Motywowanie do wykazywania własnej inwencji.
  • Stwarzanie atmosfery sprzyjającej rozwojowi twórczego rozwiązywania problemów.
  • Zwiększanie giętkości myślenia.
  • Kształtowanie otwartości na nowe doświadczenia.
  • Motywowanie do poszerzania wiedzy.
  • Nabywanie wiedzy przez uczniów w sposób atrakcyjny i bardziej trwały.
  • Pogłębianie umiejętności analizowania i wnioskowania.

Sposoby realizacji

  1. Prowadzenie przez uczniów samodzielnych obserwacji przyrodniczych.
  • Prowadzenie dzienniczków obserwacji np. wybranego drzewa
  • Tworzenie kalendarza pogody w kolejnych porach roku
  • Prowadzenie  hodowli zwierząt w klasopracowni.
  • Prowadzenie hodowli zwierząt w domu np. patyczaków, ślimaków
  • Prowadzenie kart obserwacji różnych elementów przyrody.
  • Prowadzenie obserwacji mikroskopowych.
  • Tworzenie własnego „ogródka meteorologicznego” i systematyczne prowadzenie obserwacji.
  • Przyrodnik- „detektyw” – śledzenie owadów, ślimaków, dżdżownic, ptaków
  • Obserwowanie rozwoju roślin- hodowla hydroponiczna fasoli.
  • Prowadzenie hodowli pleśniaka białego
  • Hodowla wybranego gatunku motyla

2. Samodzielne wykonywanie doświadczeń.

  • Badanie wpływu warunków środowiska na rozwój roślin.
  • Wpływ soli na gospodarkę wodną roślin.
  • Hodowanie kryształów soli.
  • Badanie zanieczyszczenia powietrza w otoczeniu domu.
  • Zależność szybkości rozpuszczania cukru i soli od temperatury wody.
  • „ Chmura w butelce”.
  • Wpływ temperatury otoczenia na szybkość parowania wody.
  • Wpływ rodzaju gleby na rozwój roślin.
  • Szybkość rozkładu odpadków.
  • Wpływ dżdżownic na strukturę gleby.
  • Wpływ światła słonecznego na rozwój roślin.
  • Przewodzenie substancji w roślinie.
  • Wpływ powietrza na wzrost roślin.
  • Wpływ soli na szybkość korozji metalowych przedmiotów.
  • Ulatnianie się zapachów
  • Co to jest szparka
  • Kolory liści
  • Robimy oczyszczalnię ścieków
  • Zjawisko konwekcji
  • Jak działa soczewka oka
  • Badanie zjawiska powstawania wrażeń słuchowych
  • Robimy zegar słoneczny
  • Stacja meteo w domu
  1. Propagowanie wśród uczniów literatury, programów telewizyjnych o tematyce przyrodniczej, ciekawych stron w internecie
  • Prowadzenie zeszytów lektur i filmów przyrodniczych.
  • Prasówki przyrodnicze.
  • Wykorzystywanie w czasie lekcji przyrody informacji ze źródeł pozapodręcznikowych ( film, książka,, mikroskop, multimedia).
  • Utworzenie bazy danych ciekawych adresów z faktami przyrodniczymi
  • Tworzenie „ Kartoteki Zwierząt” w oparciu o literaturę

4.  Tworzenie gazetek ściennych o tematyce przyrodniczej np. Porady młodego przyrodnika, Historia Ziemi, Święto drzewa

5. Organizowanie konkursów oraz udział w konkursach zewnętrznych

6. Tworzenie kolekcji przyrodniczych.

  • Wykonywanie zielników tradycyjnych i medialnych
  • Kolekcje muszli, piór, nasion, skał itp.

7. Wykonywanie przez uczniów albumów, plansz oraz gromadzenie materiałów w port- folio na interesujący ich temat.

8. Zadawanie dodatkowych prac domowych dla zainteresowanych.

9. Przekazanie listy dodatkowych zadań poszerzających zainteresowania przyrodnicze uczniów we wszystkich klasach np. w formie projektów

10. Prowadzenie cyklu zajęć „ Widziane w mikroskopie”

11. Zorganizowanie zajęć terenowych, lekcji w terenie np. Mój przyjaciel drzewo.

Kontrola i ocena osiągnięć uczniów.

Przed realizacja zadania nauczyciel wyjaśnia co i w jaki sposób będzie oceniane. W czasie realizacji zadania uczeń może konsultować się z nauczycielem odnośnie sposobu wykonania, źródeł wiadomości, formy prezentacji wyników itp. Po zakończeniu zadania następuje jego ocena , która może być przedstawiona w postaci stopnia, słownego opisu, dyplomu, wyróżnienia. Ocena powinna mieć charakter motywujący i dostarczać uczniowi informacji o tym co umie a co powinien doskonalić. Uczeń powinien też dokonać samooceny.

***

Nr projektu : POKL.09.01.02-02-128/12

 pt: „Nasza szkoła-Moja Przyszłość”

 

 

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA  ZAJĘĆ : WARSZTATY Z PEDAGOGIEM  Z WYKORZYSTANIEM ELEMENTÓW KINEZJOLOGII EDUKACYJNEJ

ORAZ PROPOZYCJE ZAJĘĆ Z WYKORZYSTANIEM

ELEMENTÓW TEJ METODY

 

Metodę kinezjologii edukacyjnej stworzył P. Dennison. Jest to prosta i bardzo skuteczna metoda wspomagająca naturalny rozwój każdego człowieka.

Opiera się ona na ćwiczeniach psycho?zycznych:

• relaksujących,

• rozciągających,

• energetyzujących.

System prostych ćwiczeń integruje pracę obu półkul mózgowych i umożliwia wykorzystanie potencjału człowieka.

Zazwyczaj używa się głównie jednej półkuli mózgu w danym czasie (tej

dominującej, np.: praworęczni – głównie wykorzystują potencjał lewej pół-

kuli). Badania wykazują ścisły związek pomiędzy jednostronnym wykorzystaniem półkul, a problemami dzieci z nauką. Kinezjologia edukacyjna posługuje

się prostymi ruchami ciała, żeby zintegrować funkcje mózgu.

Dzięki wykorzystaniu ruchów gimnastyki mózgu, wszystkie części umysłu

włączają się i współpracują, żeby poprawić każdą wybraną umiejętność.

Ćwiczenia te znacznie poprawiają:

• koncentrację,

• organizację,

• komunikację,

• wzrok,

• pamięć,

• rozumienie,

• koordynację ruchową.

Kinezjologia edukacyjna może być stosowana na początku lub końcu lekcji, czy jako ćwiczenie śródlekcyjne.

Czas jej trwania – około 5 min.

Ćwiczenia proponowane przez tę metodę pomagają dzieciom z różnorodnymi de? cytami rozwojowymi:

– uczniom mającym trudności w nauce,

– dzieciom nadpobudliwym,

– uczniom mającym trudności z koncentracją uwagi, zapamiętywaniem,

formułowaniem myśli, czytaniem, pisaniem, liczeniem, zmęczonym, zestresowanym, nieśmiałym i zahamowanym.

Pamięć zmysłowa, jej rozwój i wspieranie jest również głównym ośrodkiem zainteresowania metody kinezjologii edukacyjnej. Współczesne trendy 19

w edukacji odchodzą od metod pamięciowych na rzecz metod problemowych, jednak nie możemy mówić o procesie uczenia się, gdy nie angażujemy pamięci i koncentracji uwagi. Szkoła ma uczyć dzieci rozwiązywania problemu a nie zapamiętywania wiedzy encyklopedycznej, ale dobra pamięć

jest kluczem do efektywnego rozwiązywania problemów, stąd w metodzie

Paula Dennisona tak wiele miejsca zajmują ćwiczenia ruchowe wspierające

pamięć. Konkretnie ćwiczeniami wspierającymi tworzenie neurologicznych

dróg pomiędzy półkulami mózgowymi lewą i prawą, które są odpowiedzialne

za możliwość przywoływania z pamięci stałej zapamiętanych elementów. Kinezjologia edukacyjna wykorzystuje relacje, jakie zachodzą pomiędzy ciałem,

a emocjami, oddziałując na ciało, możemy wpływać na emocje, co pomaga

w kształtowaniu umiejętności radzenia sobie z frustracją i ogólnie usprawnia

procesy intelektualno-adaptacyjne.